Bel ons: 013 - 534 60 23

De Tuin en meer

Overpeinzingen:

Februari 2020.
We zijn dit jaar begonnen met een zeer zachte winter en dat komt goed uit.
Ik heb namelijk besloten dit jaar wat meer tijd vrij te maken voor mijn eigen tuin. Ik heb wat nieuwe ideeën op papier gezet en loop met het plan door de tuin. 

Al rond kijkend valt mij op dat de Ginkgo steeds meer toppen maakt en een brede platte kroon krijgt. Maar de toppen groeien niet door. Het lijkt wel of ze tegen een soort plafond aan groeien, een soort harde compacte luchtlaag waar ze niet door heen kunnen groeien.
Dit proces is al enkele jaren aan de gang. Iets waar ik me zorgen om maak. Wat me ook zorgen baart: het open scheuren van vele stammen van diverse bomen hier op mijn terrein. De stam van de Magnolia, Linde, Els, Hazelaar, tamme kastanje,  Judasboom enz. Allemaal bomen die ik de laatste 10 jaar heb geplant waarvan de stammen op de westzijde open scheuren.

Wat gebeurt er allemaal? Ik maak me zorgen, zorgen om de natuur. Heeft het te maken met de als maar toenemende stralingen in de lucht of is er iets anders aan de hand? Ik zou het graag willen onderzoeken maar heb onvoldoende kennis en waarschijnlijk ook onvoldoende financiële middelen voor een gedegen onderzoek.

Bomen hebben een opgaande energiestroom richting de kosmos. Als deze energiestroming geblokkeerd of afgeremd wordt en de bomen hierdoor niet zo krachtig meer kunnen groeien, wat gaat dit dan doen met ons milieu? En als dit het gevolg is van 4G, wat gaat er dan gebeuren als 5G wordt uitgerold? Gaan we gewoon afwachten tot er zoveel schade is ontstaan dat we zeggen “ hadden we eerst maar beter onderzoek gedaan”.  Is de macht van het geld en de materialistische welvaart sterker dan ons natuurlijk besef? Is de onvoorwaardelijke liefde en kracht van de natuur, om ons als mens te helpen, dadelijk, of op langere termijn de verliezende partij, of overleeft de aarde de mens en zijn wij de verliezers? Veel, heel veel onbeantwoorde vragen.

Ik blijf maar stug doorgaan met het aanplanten van tuinen met vele bomen en een grote diversiteit aan planten. Want wie bomen plant, heeft vertrouwen in de toekomst.
Aldus Theo van Amelsfoort, een verontruste hovenier.   

------------------------------------------------------------------------------------------------------

Maart 2020.

Na een herfst van 6 maanden was het medio maart dan eindelijk droog en kregen we lente- achtige temperaturen. Na weken lang donkere, gure dagen was ik eerlijk gezegd wel toe aan wat mooier en droger weer. Maar nog geen jaar geleden was het té droog en eind 2018 was het extreem droog en dachten we jaren nodig te hebben om het grondwater weer op peil te krijgen.
Ik woon in het buitengebied van Goirle  en hier stond sinds jaren eindelijk weer water in de sloten. Het riviertje “de nieuwe Ley” trad buiten zijn oever en er stond water op de weilanden en akkers.  Diverse boomkwekers konden ons geen bomen meer leveren omdat de rooimachines wegzakte op de veel te natte kwekerijen. Lastig, maar hierdoor is het grondwaterpeil wel weer redelijk op peil gekomen. Wel zijn de verschillen lokaal erg groot. Volgens  Hydronet  is bij het meetpunt in goirle op 1-3-2020 het waterpeil zelfs boven gemiddeld. Maar het meetpunt bij Diesen staat nog in het rood.

Na het extreem droge jaar 2018 hoopten we dat de schade aan de tuinen in 2019 weer kon herstellen. Maar toen ook het voorjaar van 2019 droog bleef ontstond er nog meer schade. Nu, na bijna twee jaar kunnen we de balans opmaken. Al hoewel de schade per tuin heel wisselend is zie ik toch wel een rode draad. Bladverliezende planten hebben door het afstoten van hun blad de droogte beter kunnen overleven en zijn redelijk hersteld. Daarentegen hebben bladhoudende  planten veel meer schade opgelopen. Vooral coniferen!  Sommige soorten hebben zo weinig naalden of schubben dat je door de bomen heen kijkt. Andere stoten takken af, gaan de toppen dood, of zijn helemaal verdroogd en kunnen niet meer herstellen.

Om hieruit nu te concluderen dat we geen coniferen meer moeten gebruiken is wat te voorbarig. Op grote schaal wordt er al vele jaren onderzoek gedaan naar de gevolgen van klimaatverandering op ons bomen bestand. Op langere termijn zullen bepaalde soorten bomen hier verdwijnen. Maar ook komt er ruimte voor nieuwe soorten. Soorten waarvan ik op school leerde dat ze in ons klimaat niet goed groeiden worden nu succesvol toegepast. Ja ik weet dat dit een periode van bijna 50 jaar is en dat is in een mensen leven al behoorlijk wat, maar op de tijdschaal van de evolutie nauwelijks meetbaar.
Aldus Theo van Amelsfoort, hovenier.